Home >> Het team >> Motivaties

Motivaties

Alle teamleden hebben hun motivatie opgeschreven met ieder zijn eigen verhaal:


Lopers:

  • René Sundermeijer:
Mijn motivatie om mee te doen met de Roparun is dat ik het verdriet en de machteloosheid tijdens de strijd en na het verlies van mijn moeder op 10 augustus dit jaar om wil zetten in iets positiefs. Ik hoop dat ik hiermee anderen die nu of in de toekomst met de ziekte te maken hebben of krijgen kan helpen.

  • Sebastiaan Vermeulen:
Elke dag wordt er wel iemand het vreselijke nieuws verteld diagnose Kanker. Er begint dan een gevecht om deze ziekte te overwinnen niet alleen voor deze persoon maar ook voor zijn of haar familie. Ik deel liever de eerste klap uit en vecht tegen deze ziekte nu ik nog gezond ben en vecht hiermee zij aan zij met deze mensen. 2013( Alpe de Huzes) 4x de alp d’huez beklommen en nu de Roparun. Trots lid Team 123.

  • Bert Pesch:
Doen waar je goed in bent en goed doen terwijl je dat doet. Dat geeft een goed gevoel.

  • Patrick Kalkhoven
Helaas krijgt bijna iedereen in zijn omgeving met een vorm van kanker  te maken. Dit ondervonden wij ook eind 2013. Gelukkig met onderzoeken worden naar alternatieven gezocht voor het vertragen van deze ziekte. Voor onderzoek is geld nodig en dit wordt op sportieve manier met de Roparun opgehaald.

  • Jef van IJzeren:
Toen ik ruim 20 jaar geleden voor het eerst mee deed aan dit evenement gingen we echt voor de prestatie en de kick om van rotterdam naar parijs te lopen. In de jaren daarna dat ik deel nam aan dit evenement en de jaren dat ik het aan de zijlijn volgde veranderde dit omdat je allemaal te maken krijgt met deze verschrikkelijke ziekte. Naaste familie,vrienden of mensen die iets verder van je af staan. Je wordt je dan meer bewust waarom je het doet. Er moet zo veel mogelijk geld worden opgehaald om de medici de financiele ruimte te geven om te blijven zoeken naar een oplossing voor deze ziekte en de mensen  die de ziekte hebben een steun in de rug te geven om te blijven vechten en het niet op te geven als het tegen zit.
Omdat ik gezond ben wil en kan ik mijn steentje bijdragen. En dat doe ik met veel plezier en volle inzet.

  • Antoon Kloonen:
Roparun heeft als slogan ”Een avontuur voor het leven”. Voor mij is meedoen zeker een groot avontuur en een uitdaging om van Parijs naar Rotterdam te mogen hardlopen. Als team mogen en kunnen wij een bijdrage leveren om het leven van patiënten en kinderen met kanker te helpen verbeteren door het ophalen van zoveel mogelijk geld. Hardlopen doe ik al jaren met veel plezier voor mijn ontspanning en ik vind het een hele eer dat ik mee mag en kan doen aan de Roparun. Mijn gedachte gaat uit naar de mensen die wij verloren hebben aan deze vreselijke ziekte.

Fietsers:

  • Petra van Ostaijen:

Waarom ik mee doe met de Roparun? Tja, als die kans je wordt gegeven, moet je die grijpen natuurlijk!! De Roparun heeft iets magisch, maar dat is het eigenlijk helemaal niet... Alweer wat jaartjes geleden heeft mijn moeder na een slopend gevecht van ruim 2 jaar, de strijd tegen deze ziekte verloren.
In die 2 jaar heb ik zoveel ellende gezien, en niet alleen bij mijn moeder, maar ook bij lotgenoten, in het ziekenhuis waar we toen veel kwamen.
Het is een afschuwelijke tijd geweest en ik hoop het echt nooit meer mee te maken! Nu, inmiddels 11 jaar later, kunnen ze voor mijn gevoel nog steeds te weinig tegen deze ziekte doen. Er is dus nog heel veel onderzoek en geld nodig. De Roparun voelt voor mij misschien magisch, maar eigenlijk is het gewoon een noodzakelijk kwaad!!

  • Ton Möhlmann:

Ik ben iemand die graag voor zijn ontspanning, als het even kan samen met mijn vrouw, lange fietstochten (ook in vakantievorm) maak.
Enige jaren geleden had ik al de behoefte om in Roparun-verband met ons bedrijf deel te nemen, helaas kon dat toen geen doorgang vinden.
Samen iets doen en een prestatie (van formaat) neerzetten is op zich al een grote, maar tegelijkertijd een hele leuke uitdaging.
Dat de bestrijding van kanker het goede doel vormt bij deze uitdaging, geeft hierbij alleen maar grotere voldoening.


  • Erwin den Beste:

Als je aan zo'n mooi evenement mee kan doen, waar veel geld voor diverse doelen nodig is om zieke patiënten te helpen op wat voor manier dan ook, dan is er maar 1 ding en dat is, MEEDOEN en zorgen dat we met ze allen zoveel mogelijk geld op halen.
Dat het fietsen van Parijs naar Rotterdam ook een persoonlijke uitdaging is, is niet zo belangrijk, waar we het voor doen is voor het goede doel.

  • Léon Pols:
Ik heb vier keer meegedaan aan de Roparun bij een ander team als chauffeur. Ik werd gevraagd en had eigenlijk geen idee hoe groot het evenement Roparun was. Het eerste jaar dan ook echt mijn ogen uit gekeken. De laatste keer een groot stuk gefietst en dat was ook een hele bijzondere ervaring. Afgelopen jaar door omstandigheden niet meegedaan en dat voelde als een leegte. Dus toen ik dit jaar de kans kreeg om weer mee te doen heb ik meteen JA gezegd. Het is een mooi doel waar iedereen helaas mee te maken heeft of heeft gehad maar door al het geld wat er al is opgehaald met de Roparun zijn daar ook positieve resultaten mee behaald gelukkig. En ach die drie dagen zadelpijn wegen niet op tegen de strijd die iemand moet leveren als hij of zij ziek is.

Organisatie/catering:

  • Karen van der Does: 
De reden dat ik mee ga doen aan de Roparun is zoals bij alle deelnemers, de uitgelezen kans om iets te doen voor een goed doel. Met name dit doel, mensen met kanker. Vreselijk is deze ziekte en ook ik heb natuurlijk in mijn omgeving met deze ziekte te maken gehad. Je kunt altijd geld storten, wat natuurlijk prima is en dat moeten we gewoon ook blijven doen. Maar om geld in te zamelen dmv een sportieve prestatie geeft toch meer voldoening voor mij. Ik denk dat ik een week nodig heb om bij te komen maar de voldoening zal het altijd winnen van de vermoeidheid. Ik ben 1 van de oudsten, zoniet de oudste, maar dat houdt me niet tegen. Ik wil dit in ieder geval een keer in mijn leven meemaken.

  • Davinia de Kwant:

Toen ik de oproep zag om mee te doen aan de roparun was ik meteen erg enthousiast.Dit is een kans dat ik een keer wat kan doen voor andere mensen en omdat dan te doen met me collega’s door middel van een grote uitdaging lijkt me geweldig . Ik kijk erg uit naar dit weekend mogen we maar heel veel geld ophalen!


  • Astrid Bergwerff:
Op een sportieve, recreatieve, inventieve manier geld inzamelen om mensen met deze verschrikkelijke ziekte te kunnen helpen, daar zeg je geen nee tegen! Door mee te mogen doen met de Roparun, hoop ik zo een steentje te kunnen bijdragen.

Chauffeurs:

  • Peter Stoffer:

Een mooie uitdaging en nog voor een goed doel ook.


  • Dana Butter:

Ik doe mee aan de Roparun omdat ik graag wat wil bijdragen aan een goed doel. Ik wil ik mensen die ziek zijn laten zien dat ik aan hun denk, mensen die iemand verloren hebben een hart onder de riem steken en laten zien dat we de mensen die al overleden zijn nooit zullen vergeten.


  • Marc Vennink:

Mijn motivatie om mee te doen aan de Roparun is het verlies van mijn oma en moeder op de zelfde dag aan kanker. En nu ik de kans krijg om met ons bedrijf mee te mogen doen heb ik deze aangenomen.


  • Harald de Waal:
Ik ben via een ander evenement bij de Roparun terechtgekomen. Een van de organisatoren van een carnavalesk feest voor mensen met een beperking benaderde mij of ik zin had aan de logistieke kant van een Roparunteam mee te werken. Niet lang getwijfeld, ja gezegd en 6 keer meegedaan, zowel op de bus als met een vrachtwagen. In 2013 een jaartje niet mee, even geen fut. Toen met Stephan in contact gekomen, wat adviezen over en weer en in 2014 ben ik er weer bij. Het bleef toch kriebelen zal ik maar zeggen… Ook ik heb diverse situaties aan de hand gehad waarbij het voor de betrokkenen niet goed afliep, daardoor vind ik dit het minste wat ik terug kan doen. Een sportieve prestatie van formaat, toch wel een hoop lol hebben en een hoop geld ophalen, dat is waar we het voor doen!

Masseurs:

  • Cynthia van der Est:
Hallo, mijn naam is Cynthia van der Est. Na een mooie carierre omzwerving via de opleiding fysiotherapie en werken in een fotozaak, ben ik nu al 7 jaar aan het werk bij Steinweg. Al tijdens de opleiding Fysiotherapie had ik al interesse om mee te doen aan de Roparun. Alleen al om de gedachte achter dit prachtige evenement. Dit gevoel is in de loop der jaren alleen maar sterker geworden. Niet in de laatste plaats door mensen in mijn nabije omgeving, die niet lang genoeg van dit leven hebben kunnen genieten.  Ik hoop door mee te doen, mensen (en ook mezelf) te inspireren gezonder te leven. En om mee te helpen mensenlevens te redden, door het steunen van onderzoek.

  • Marijke de Graaf:
Roparun ( helaas nog steeds noodzakelijk) goed doel..Heb in 2009 meegedaan  als fysioth met team uit mijn gemeente ( Oirschot). Toen Peter vroeg of ik eventueel mee wilde gaan met het Steinweg team heb ik me geen moment bedacht en ja gezegd. Samen sterk tegen kanker, ik ga weer mee, met team 123….. super!!!!!!

Team captains:

  • Stephan ’t Hart:

Waarom ik mee doe met de Roparun is een lastige vraag om te antwoorden. Ik vind dat je minimaal een keer in je leven een heel goed doel moet ondersteunen en ondernemen. Persoonlijk vind ik het ook een hele leuke uitdaging om je zelf te ontplooien, en als team te kunnen gaan samen werken. Persoonlijk heb ik meegemaakt om mensen te verliezen aan de ziekte kanker. Graag wil ik hier een positieve draai aan geven door mij in te zetten voor de Roparun. Uiteindelijk hoop ik mij steentje bij te dragen aan het onderzoek naar betere medicatie tegen kanker.


  • Sabine Swart:
Iedereen heeft (helaas) in zijn omgeving weleens te maken gehad met deze slopende ziekte. De Roparun is een geweldig mooi initiatief, om iets te kunnen doen voor een ander en daar draag ik graag aan bij.

Met zijn allen zijn we sterk ! 
Dus……….. Go Team 123 !!!!!!